Yes, I woke up like this

Met slaperige ogen word ik wakker. Mijn wallen lijken elke dag een beetje verder naar beneden te zakken. Ik heb nog net geen lucifer stokjes nodig om mijn ogen open te houden. Ik sla met mijn hand richting het nachtkastje in de hoop mijn telefoon te raken en de wekker uit te zetten. Na 3 keer slaan ben ik het zat. Ik ga rechtop zitten en gris gretig mijn telefoon van het nachtkastje om die verrekte wekker uit te zetten. Bericht balkjes vullen als een waterval mijn scherm. Het worden teveel berichten om op het hoofdscherm van mijn telefoon weer te geven. Boodschap: U heeft 50 nieuwe berichten. Ik schuif het balkje snel van mijn hoofdscherm. Ik weet toch al wat er in die berichtjes staat.. een hoop onzin voor de vroege morgen. Ik loop half wankelend naar de badkamer waar ik geconfronteerd wordt met de badkamer spiegel. Dit is niet mijn favoriete moment van de dag. Ik voel mezelf lelijk zonder de nodige lagen plamuur en bedenk me dat ik nooit moeders mooiste zal zijn. Excuse moi? Waar komt dat rode gedrocht vandaan? Ownee ik zie het goed! Een dikke vette pukkel net zo aanwezig als de mount everest. Gewoon niet te missen. Hier kan zelfs geen MAC Foundation tegenop. Met een pruillip blijf ik naar de spiegel staren. Lekker begin van de dag weer.

Na mijn hele ochtendritueel afgewerkt te hebben stap ik de deur uit. Hup snel mijn auto in zodat ik voor de file aankom op mijn werk. Toet toet denk ik in mijn hoofd: “opzij opzij opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast” Het is toch zo! Ik en 300 anderen die achter me rijden. Dus hup aan de kant! Het gaspedaal zit rechts. Ja rechts. Omdat de bestuurder voor mij niet aan de kant gaat komt er ineens een heel toepasselijk liedje in mijn hoofd op. Ik besluit het al rijdend op te zoeken op mijn HTC. “Fuck you, Fuck you very very muchhhh”. Ja Lilly Allen moet het al vaker mee hebben gemaakt. Zo vaak dat er speciaal een nummer voor schreef. Lucky me.

Aangekomen op kantoor ren ik hollend een meeting in. Mijn foundation verliest zijn werking als ik rood uitgeslagen naar binnen kom stormen. Af en toe is kantoor werk toch stiekem ook een beetje topsport. Een zware laptop, notitieboek, telefoon en als ik het denk te kunnen dragen graai ik er ook nog snel even een waterflesje en kopje koffie bij. De kop koffie om wakker te blijven als men 1,5 lang doorzaagt over vaak besproken onderwerpen en het flesje water om vooral niet uit te drogen. Ik ben nooit die Pretty Girl geweest.. Ik gaf nooit veel om mode en ik liep liever in mijn joggingbroek en kicks dan in een spijkerbroek en nette schoenen. Toch vinden veel mensen me zelfverzekerd overkomen. Tuurlijk vind ik het wel belangrijk om er verzorgd bij te lopen maar most of the time I just can’t be bothered. Ik hoef niet als topmodel te paraderen door de straat, ik neem aan dat Brad Pit niet om de hoek staat?

Het is een heel karwei om mezelf mentaal bij elkaar te houden. Alles komt eraan te pas. Plakband, superlijm, schroeven en spijkers de gemiddelde bouwmarkt is er niks bij. Huup huup barba truuc.. dus niet! Klusser de klus. Ik ben liever die aardige en lieve persoon waar je altijd bij terecht kan, of die ambitieuze grappige collega. ‘Pretty hurts,’ zingt Beyoncé in één van haar nummers. En dat is zeker zo in deze maatschappij! We zijn zo gefocust op een goed figuur met maatje 36. Talent, passie, humor, zelfzekerheid, relativeringsvermogen… Zijn blijkbaar in deze tijd overrated… Al die dingen zijn in mijn ogen zoveel mooier dan een size zero of welke norm er deze week alweer een hype is – imperfectie is zoveel interessanter. Maar ik moet eerlijk toegeven dat mijn hartje sneller gaat kloppen als ik weer een paar likes heb op een selfie die ik op facebook heb gepost.

Uiteindelijk zijn we allemaal op zoek naar bevestiging dat we het goed doen, op de goede weg zitten.. Soms zijn we zo hard opzoek naar de ik ben goed golven dat we de ik ben niet goed genoeg-golven tegen komen. Zoekt en gij zult vinden. Velen surfen erop mee. Internet is er niks bij, maar wel de reden waarom dit gebeurd. We geloven klakkeloos alles wat op een van de beeldbuizen voorbij komt sjeezen. Ik heb zoveel dingen die s’avonds in mijn hoofd drummen en me s’nachts wakker woelend in mijn bed doen liggen. Het voornaamste onderwerp is: Toekomst! Het is een constant touwtrekken tussen kopzorgen en dicht bij jezelf blijven. Daarom heb ik besloten me niks aan te trekken wat anderen van me vinden, al is het heel verleidelijk om naar alle kritiek of goed bedoelde adviezen te luisteren. Ik heb besloten mezelf als maatstaf te nemen. Maakt het mij gelukkig? Heb ik het gevoel dat ik goed bezig ben? Dan is het goed. Yes,I woke up like this.

yes, I Woke Up Like This

Volg:
facebook-profile-picture
Mariëlle

Ik ben Mariëlle 30 jaar jong. Bloggen, vloggen en foto’s maken zijn mijn passie. Wekelijks komen er nieuwe blogs over mijn persoonlijke interesses, belevenissen en reviews online op Me-licious. So sit tight, read along and enjoy!

Find me on: Web | Twitter | Facebook

Geef een reactie